گروه محیطزیست طبیعی، دانشکده منابع طبیعی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
چکیده
کنفرانس سیاُم تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد (COP30) که در نوامبر ۲۰۲۵ در شهر بلم[1] در حوضه آمازون برگزار شد، نقطهای تعیینکننده در روند مذاکرات اقلیمی بود؛ بهویژه از آنرو که این منطقه یکی از مهمترین مخازن کربن و کانون تنوع زیستی جهان به شمار میرود (UNFCCC, 2025). از منظر علمی و عملی، انتظار میرفت که میزبانی این کنفرانس در قلب جنگلهای بارانی، به اتخاذ تصمیماتی قاطعتر برای حفاظت از اکوسیستمهای حیاتی و کاهش انتشار گازهای گلخانهای منجر شود؛ اما بررسی نتایج نهایی نشان میدهد که علیرغم طرح ابتکارات جدید و پیشرفت محدود در برخی حوزهها، بخش عمدهای از اهداف کلیدی همچنان برآورده نشد و شکاف میان علم و سیاست پابرجا باقی مانده است. ...
عنوان مقالهEnglish
-
نویسندهEnglish
Hannaneh Sadat Sadat Mousavi
Department of Natural Environment, Faculty, of Natural Resources, College of Agriculture & Natural Resources, University of Tehran, Karaj, Iran
